In 1992 ontdekte André Garitte, een kunstliefhebber, het huis in Jette waar René en Georgette hadden gewoond.
“Het bleek toen dat dit het meest cruciale, het meest historische gebouw was: Magritte had er gewoond van 1930 tot 1954, langer dan in alle andere huizen [uit zijn volwassen leven] bijeen. Hij had er ongeveer de helft van zijn oeuvre geschilderd. Een groot deel van zijn meesterwerken was hier ontstaan. Hij had er een atelier gebouwd en een klein reclamebureau (Studio Dongo) opgericht. En ten slotte was dit huis het hoofdkwartier van de Belgische surrealisten geworden; de vrienden van de schilder kwamen er wekelijks bijeen en organiseerden er allerlei subversieve activiteiten.”



In 1993 kwam André Garitte op het idee om van dit huis een museum te maken. Het kostte meer dan zes jaar werk om het appartement in zijn oorspronkelijke staat te herstellen en de verdiepingen in te richten voor een biografische tentoonstelling over het leven van Magritte.
Het René Magritte Museum opende zijn deuren op 5 juni 1999 en verwelkomt al meer dan 25 jaar bezoekers die nieuwsgierig zijn naar de plek waar Magritte kon nadenken, tekenen, en schilderijen creëerde die vandaag de dag niet meer weg te denken zijn, zoals L’Empire des Lumières, Golconde of La Clairvoyance.
De collectie
De collectie schetst een intiem portret van Magritte aan de hand van een reeks archiefstukken, voorwerpen, maar ook een twintigtal originele werken (gouaches, tekeningen en twee olieverfschilderijen) en een tiental reclamewerken. Dankzij de verscheidenheid aan documenten krijgt de bezoeker inzicht in talrijke aspecten van het leven van de schilder, van zijn hobby’s tot zijn werk en zijn relaties, evenals de verschillende periodes van zijn carrière, zoals de gouache Lola de Valence uit zijn Vache-periode, en tekeningen uit de Renoir-periode.
In de zalen vindt u ook werk van andere surrealistische kunstenaars, zoals ELT Mesens, Marcel Mariën, Paul Delvaux, Jane Graverol, Félix Labisse, en Rachel Baes.
Ten slotte wordt het bezoek afgesloten met het appartement van René Magritte, dat is gerestaureerd met het originele meubilair.
Het hele gebouw is bewaard gebleven en de nadruk ligt op de intieme sfeer van de plek, evenals op het behoud van deze soms kwetsbare documenten die niet tegen te fel licht bestand zijn. De scenografie benadrukt de architectuur van het huis, dat in 1925 werd gebouwd en intact is gebleven.




